Oorlog in beeld

Foto’s zeggen meer dan duizend woorden. Ik geloof het. Sommige beelden zeggen nog meer dan woorden kunnen vertellen of omschrijven. Oorlogsfoto’s bijvoorbeeld. Foto’s en beelden van de oorlog in Kosovo die ik op tv zag als klein meisje blijven mij nog steeds bij. Ken je ze nog? Die Warchild campagnes op televisie. Ik gaf mijn favoriete knuffel mee in een schoenendoos om een kindje in Kosovo blij te maken. Oorlogsfoto’s die mij altijd zullen bijblijven en geassocieerd worden met het conflict. Beelden waar de gevolgen van oorlogsgeweld zichtbaar worden in de blik van mensen. Waar woorden tekort schieten en kunnen foto’s het woord doen. En helaas worden zulke momentopnames iedere dag weer gemaakt. In éénduizendste van een seconde worden duizenden emoties, gevoelens en verhalen gevangen. Afbeeldingen die ooit in de geschiedenisboeken verdwijnen, foto’s waarbij er ooit een onderschrift komt te staan met “dit nooit meer”. Foto’s die tot het symbool van een gebeurtenis worden verheven. En toch gebeurt het na verloop van tijd weer. En we lijken onze ogen er voor te sluiten. 

10748585_10152981844854305_1065233162_n
Fotograaf: S. Backhaus

Het is geen luchtig of vrolijk onderwerp. Wel een onderwerp dat aan de orde van de dag is voor veel mensen op deze wereld. Oorlog. Dagelijks worden onze kranten gevuld met de verschrikkingen die plaatsvinden in Syrië en Irak. Het is voor de meeste mensen hier in Nederland “een ver van mijn bed show”. Terwijl vrouwen in groten getale worden verkracht en hele gezinnen op gruwelijke wijze worden vermoord door IS, houden we ons hier vooral bezig met discussie over het wel of niet afschaffen van zwarte piet. Er komen ondertussen beelden langs, zoals deze hierboven. Een Koerdisch jongetje uit Kobani die met zijn gezin op de vlucht is geslagen. Hij kon misschien nog net zijn vogeltje meenemen als enige bezitting. Misschien is zijn vader of moeder al gedood. Het beeld gaat een eigen leven leiden. Ik zag het op de blog van Paul voorbij komen en het raakte mij zo diep. De ogen van het jongetje tonen een lege blik. Je kunt het leed van zijn gezicht aflezen. Deze foto zou symbool kunnen staan voor de verschrikkelijke oorlog die daar woedt. Een foto die nooit gemaakt zou mogen worden. En tegelijk juist wel: hallo, wereld! Wanneer worden we eens wakker en zien we in wat voor verschrikkelijke dingen er gebeuren? Onze ogen en harten moeten geopend worden.

Als historica houd ik mij voornamelijk bezig met de bestudering van oorlog. Op een of ander manier zet ik dan mijn verstand op 0. Je probeert als wetenschapper zo objectief mogelijk te kijken naar het onderzoeksonderwerp. Dat leer je. Je sluit je even af voor gruwelijke beelden. Je analyseert op een wetenschappelijke manier wat er is gebeurt en je leest de literatuur hierover. Dat lukt aardig tot ik een foto zie. Het raakt mij. Foto’s doen iets met mij, foto’s van oorlogsgeweld helemaal. Misschien komt het, omdat ik fotograaf ben en van foto’s houd. Of omdat het gewoon menselijk is. Een vastgelegd beeld haalt de emoties en gevoelens naar boven. Waar woorden gelimiteerd zijn aan het uiten van oorlogsleed en het omschrijven van gevoel, kunnen beelden ons dit wel vertellen. Precies zoals een foto moet doen.

In Duitsland kocht ik ooit een fotoboek van de Eerste Wereldoorlog. Een boek vol foto’s die de vernietigende gevolgen van deze totale oorlog toonden. Met kippenvel sloeg ik de bladzijdes één voor één om. Dezelfde emoties ervaar ik bij wat er nu afspeelt in Syrië en Irak. Vorige week werden er bij De Wereld Draait Door beelden getoond die gemaakt waren in een vluchtelingskamp. Er verscheen plots een klein meisje. Haar handjes gevuld met pakjes drinken. Haar ogen straalden het leed van het conflict uit. Omdat ze te bang was dat ze geen drinken meer zou krijgen, verzamelde ze alle pakjes drinken en hield ze deze angstvallig vast. Opeens word je geraakt iets ‘gewoons’ als het vasthouden van een vogelkooitje of pakjes drinken. Na de uitzending sprak ik meerdere mensen die allen gelijk refereerden aan: ‘dat meisje met de pakjes drinken in haar armen.’ Het blijkt maar weer: foto’s zijn universeel, spreken iedereen aan. Op het eerste gezicht minder schokkende foto’s kunnen dus net zo diep raken.

girl-in-the-picture
Om een historisch voorbeeld te geven van een foto die symbool werd voor een oorlog. Iedereen kent de foto wel: het meisje dat nog zonder enig kledingstuk aan het haar lichaam op de vlucht is geslagen na een Amerikaanse napalm-aanval. Haar kleding is van haar lichaam gebrand. De foto werd een symbool voor de Vietnamoorlog. Het origineel doet nog veel meer: een fotograaf die naast haar loopt en op dat moment zijn fotorolletje verwisselt. Hij kiest het fotorolletje boven het helpen van het meisje. Bizar! Ik denk dat deze foto bij veel mensen, vooral bij de generatie die deze oorlog heeft meegemaakt, op het netvlies is gebrand. Het was de eerste oorlog die in onze huiskamers te zien was. Een goed voorbeeld van wat voor invloed beelden hebben op mensen: in 1968 braken er over heel de wereld demonstraties uit tegen Vietnamoorlog (revolutiejaar!). “Dit nooit meer!” Deze foto is de geschiedenisboeken ingegaan om de verschrikking van de Vietnamoorlog te omschrijven, want woorden kunnen dat niet.

Het is geen luchtig onderwerp. Iedere dag worden er weer nieuwe oorlogssymbolen gecreëerd. Nieuwe beelden die de geschiedenisboeken zullen vullen. Ik wilde dit delen, omdat het conflict in Irak en Syrië in Nederland maar weinig lijkt te spelen. We maken ons eerder zorgen over een eventuele aanslag hier in Nederland, dan de gruwelijke dingen die gebeuren in Syrië en Irak. Dit is een moment om stil te staan dat vrede en het zeggen van “dit nooit meer” niet zo vanzelfsprekend is. Deze blogpost is voor het meisje met de pakjes drinken en het jongetje met het vogelkooitje. Dat zij maar snel een veilig onderkomen mogen krijgen en weer kind kunnen zijn!

Tips voor Buy Nothing New

Het is overmorgen weer tijd voor de Buy Nothing New challenge, waarbij je de gehele maand oktober mee kunt doen aan het kopen van… niets! Althans, niets nieuws. Geen nieuwe kleding, niet alweer de zoveelste paar nieuwe sneakers of die leuke hebbedingetjes van de Action die je eigenlijk niet nodig hebt. Twee jaar terug deed ik voor het eerst mee en na een maand werd ik enorm bewust over hoeveel een mens onbewust kan komen. Het lijkt in het begin wat moeilijk, maar dat valt uiteindelijk wel mee. Hier zijn wat tips om je door de maand heen te slepen… 

#1: Meld je aan voor de nieuwsbrief!

Buy Nothing New laat je niet in de kou staan en stuurt je dagelijks een mail met tips over hoe je de challenge kan aanpakken. Zoek je kledingkast eens uit en organiseer een avondje waarbij je met vriendinnen kleding kan ruilen. Alles wat overblijft kan je brengen naar de Kledingbank van de Voedselbank. Voor jou is dat jurkje of broek oud, maar voor de ander is het nieuw! Volg e nieuwsbrief voor handige tips en einde van de maand heb jij een opgeruimd huis en wat geld over!

#2: Facebook pagina’s
louise_fietstas2

Wist je dat er ontzettend veel Facebook agina’s zijn waar je gratis spullen kan krijgen of weggeven? Of ruilen tegen een pak koffie? (Op die pagina’s heeft koffie de waarden van geld zowat. Iedereen wilt koffie!) Super handig, en uit ervaring kan ik zeggen dat er heel veel spullen weggedaan worden door mensen. Zelfs porties eten die over zijn worden aangeboden. Wat ik trouwens een nog briljanter idee vind. Waarom verspillen als je iemand kan helpen met een bord eten? Niet normaal eigenlijk hoeveel spullen mensen aanbieden, maar een leuke bezigheidstherapie om die pagina’s door te struinen. Je kunt ook op pagina’s als Zoekhoek aangeven dat je een bepaald iets zoekt en vaak bieden mensen je het dan nog aan ook. Zo bood ik twee jaar geleden mijn oude opoefiets aan. In ruil daarvoor wilde ik twee stevige fietstassen hebben voor de tweedehands fiets die ik gekregen had. Grappig genoeg reageerde de oprichtster van BuyNothingNew op mijn oproep en kreeg in ruil voor mijn fiets, twee vintage PTT-post fietstassen. Briljant leuk! Lees er meer over op de Buy Nothing New-blog

#3: Peerby

Persoonlijk heb ik hier nog weinig meegedaan, maar het initiatief is echt geweldig. Wil jij bijvoorbeeld een kastje schuren, maar vind je het onnodig om een schuurapparaat aan te schaffen? Dan kan je een oproep doen, waarbij je aan de buren kunt vragen of zij er één te leen hebben. Buurtgenoten die ook lid zijn van Peerby krijgen dan een mail met jouw oproep en kunnen daar gehoor aan geven. Super leuk, en Peerby gaat zelfs internationaal.

#4: Vraag je vrienden en familie om hulp

Vaak kunnen vrienden en familie je heel goed helpen. Beter dan dat je denkt. Één van de lastigste dingen van de challenge vond ik nog dat ik geen koffie of thee meer mocht kopen bij Douwe Egberts of andere koffiezaken. Daarbij was dat ook gelijk een gigantische besparing die ik in oktober deed. Tja, je mag alleen je boodschappen doen en de nodige cosmetische dingen, zoals shampoo. Koffie in een koffietent is geen noodzakelijk goed. Bovendien verspil je behoorlijk wat papier om steeds met van die kartonnen bekers rond te lopen. Ik moest dus een alternatief vinden. Ik vroeg wat rond op Facebook bij mijn vrienden en wat bleek: mijn collega Nick had nog een Keepcup zodat ik thee of koffie van thuis mee kon nemen. Die beker wilde hij wel ruilen voor een paar Coca Cola glazen en die had ik toevallig nog over.

Dit zijn mijn tips voor de Buy Nothing New Maand van 2014. Wil je een beter idee krijgen van wat de uitdaging precies is? Lees dan dit artikel even. Ik ga ook weer een poging wagen. Dat gaat nog wat worden, want in het kader van mijn stage sollicitatiegesprekken moet ik dus zo saai mantelpakje of iets dergelijks kopen. Geen idee hoe ik dat ga regelen. In ieder geval staat er wel een bezoek aan de IJhallen op het programma :) Succes!

Sport: Muziek om op hard te lopen

1

Voor de zoveelste keer heb ik het hardlopen weer opgepakt. Daarbij maak ik gebruik van de welbekende Start to Run mp3 bestanden. Ik vind het heel handig wanneer je gewoon aanwijzingen krijgt in plaats van zelf de tijd bijhouden. Je weet precies wanneer je moet hardlopen en wanneer je moet wandelen. Alleen zit er een groot nadeel aan: de muziek die Evy uitkiest, is echt verschrikkelijk. Het is vaak heel slechte rap en r&b muziek. En als ik ergens een hekel aan heb… Vaak doe ik maar een oortje in, omdat ik me dan irriteer. Er bestaat nu wel een app waarbij je dan zelf de muziek kan toevoegen, maar ik blijf liever gebruik maken van mijn Nike + Running app. Even doorbijten dus. Ondertussen heb ik een playlist gemaakt met muziek waar ik naar zou luisteren als ik ga hardlopen zonder Evy. Muziek waarvan ik sneller loop :) En eigenlijk luister ik het ook graag als ik niet aan het hardlopen ben! Misschien dat jij er ook wel wat aan hebt? Enjoy!

Reizen: Le tour de Yorkshire

Het is alweer even geleden. Laatst schreef ik een ode aan Berlijn en in de tussentijd ben ik alweer weggeweest. Als beloning voor het harde werken afgelopen maanden, het leveren van een scriptie en het behalen van mijn bachelor, mocht ik van mezelf er even tussenuit. Ik besloot weer terug te gaan naar Yorkshire, Engeland. Daar bezocht ik twee goede vrienden en hun lieve hond. En ik vierde daar mijn vakantie. Niets plannen en zien wat de dag mij brengt. Dat moet ik van mezelf meer aanleren… en ging aardig goed! Het enige wat gepland stond, was een dagje Tour de France bekijken in de buurt van York. Dat ging uiteindelijk niet door vanwege de drukte. Later die week besloot ik echter de Eastriding of Yorkshire (East Yorkshire) te verkennen zoals de Tour de France renners. Op de fiets. En ik kan je zeggen dat het echt de moeite waard is om Engeland zo te bekijken. Je moet alleen niet bang zijn om links te fietsen en het vergt soms wat improvisatie… 

2014-07-11 13.26.27 2014-07-11 13.11.01

Zoals je wellicht hebt meegekregen, startte voor het eerst in Engeland de Tour de France en dat ging niet onopgemerkt. Het land stond op zijn kop en meer dan 1000 wegen werden afgesloten tijdens de drie dagen dat de Tour in het land was. Wij waren, samen met de rest van Engeland, ook van plan om de renners toe te juichen. Het werd onmogelijk om er te komen. Volgens mij zijn er nog nooit zoveel mensen op de Tour afgekomen als in Yorkshire. In plaats daarvan gingen we maar naar het oude dorpje Hemsley en bekeken Castle Howard.

2014-07-11 12.46.18

Fietsen in Engeland. Het is wel even wat anders dan in Nederland. Je moet natuurlijk niet bang zijn om links te rijden, maar als je al een paar dagen in Engeland bent, dan weet je niet beter. Ook zijn er weinig fietspaden en moet je niet bang zijn om op de provinciale wegen naast de auto’s te rijden. Ondanks dat Engeland hiermee niet echt fietsvriendelijk lijkt te zijn, worden er steeds meer fietspaden aangelegd. Soms niet altijd zoals we in Nederland gewend zijn. Zolang je alert bent, gaat het prima. In Yorkshire zijn er bovendien meerdere fietsroutes te volgen die je door mooie delen van de regio leiden. Zo kon ik van Welton naar Beverley een route over het Engelse platteland fietsen van circa 25 kilometer. Je kunt ook kiezen om de wandelroute From Coast to Coast op de fiets te doen. Er is nu ook een speciale fietsroute opgezet van 230 km. Je kunt er dan zelf voor kiezen om een deel van de route te fietsen of als je heel enthousiast ben de volledige 230km.

2014-07-11 13.02.33

Ikzelf fietste een klein deel van de East Pennine trail die begint in Sprotbrough naar Hornsea via Selby en Hull. Daarbij kan je ook nog kiezen om vanaf Selby naar York te fietsen. Een flinke route dus, van welgeteld 88 mijl en 103 mijl als je naar York wilt. Je kunt zelf kiezen welke punten je meepakt en de route dus zol ang maken als je zelf wilt. De regio biedt een gevarieerd landschap waardoor het fietsen nog uitdagend wordt. Extra leuk voor mountainbikers en wielrenners! Als je op de bovenstaande link van de route klikt, dan kom je op een mooie website die meerdere routes toont. Ondanks dat Engeland dus niet zo heel fietsvriendelijk is, zie je veel routes opgezet worden.

2014-07-11 12.44.17

Fietsen in Engeland is dus echt aan te raden. Als ik in de lente of zomer weer in Engeland ben, ga ik meer voorbereidingen treffen en grotere routes fietsen. Zou jij het aandurven? Links fietsen in een land dat op het eerste gezicht niet fiets-vriendelijk is? Ik ben benieuwd.

Reizen: ode aan Berlijn

10365630_10152418555372118_4784060230709620154_oBerlijn, wat ben je een mooie fijne stad.
Een stad waar regels niet zo heersen als in Nederland.
Waar je muziek nog kunt vinden op de gekste en meest onverwachte plekken.
Waar de geschiedenis nog leeft.
Waar je heerlijk (en goedkoop!) kunt eten.
Waar je als health freak overladen wordt door leuke (eet)winkels.
Waar de mode ontzettend awesome is!
Waar je lui op zondag op een terrasje ontbijt met de krant.
Of naar de flohmarkt gaat.
Een stad met een ontspannen sfeer.
De stad die voorloopt op de rest.
En toch ook weer niet.
Niets moet, alles mag!
De stad van mijn liefste muziek band.
Waar iedere keer weer een nieuw stukje stad te ontdekken valt.
Dat was ik even vergeten. Bedankt, voor de herinnering!

Tot snel x

 

 

Reizen: Berlin toen en nu

Omdat ik vandaag ga roadtrippen naar Berlijn voor een weekend en ik je vorige week vertelde over mijn liefde voor de geschiedenis van deze stad, deel ik graag wat foto’s van deze mooie stad waar geschiedenis en het nu gecombineerd worden. Ich liebe Berlin!

604db60a-6d65-4afa-895b-dee21273ada7-620x372 c9fbec40-f1d4-4d00-bba6-dfe2e9fe67b2-620x372

Bron foto 1 & 2
BV_GeSYIUAA42nK (1)
Bron: onbekend
berlin-wall berlin-wall-2Bron foto 4 & 5

Wat is jouw favoriete stad? en waarom?

Verander je kijk op jezelf met Embrace!

Met grote twijfel post ik deze blog eigenlijk. Het is erg persoonlijk, maar tegelijk wil ik dit project jullie niet onthouden. De vrouwelijke lezers van mijn blog tenminste. Ik schreef al eerder over zelfbeeld en het houden van je lichaam. Vrouwen zijn over het algemeen te kritisch over zichzelf en hun lichaam. Ik schreef zelfverzekerd dat ik mijn eigen lichaam moet accepteren en mezelf niet zo negatief moet beoordelen. Ondertussen is er niet veel veranderd. De knop heb ik nog niet echt omgezet. Embrace opent echter langzaam mijn ogen! Dit is een prachtig initiatief voor alle vrouwen die negatief over zichzelf zijn. En dat zijn er veel….

Het is ondertussen overal te vinden. Velen mensen posten het filmpje op facebook of op twitter. Misschien denk je wel “daar is de zoveelste al”. Ook ik keek dit filmpje en deze vrouw opende mijn ogen wel. Het is zo schokkend om te zien dat er zoveel vrouwen zo negatief over hun lichaam denken: “disgusting”, “awful” “ugly” zijn zo wat woorden die gebruikt worden om hun lichaam te omschrijven. Waarom?  Geen vrouw die een positief woord over zichzelf durft uit te spreken. Waarom doen we dit onszelf aan? De prachtige vrouw achter deze documentaire is Taryn en ze laat ons zien dat we van ons zelf moeten houden. Zij was ook nooit blij met haar lichaam en deed er wat aan door zich aan te melden voor een bodybuilding wedstrijd. Sporten en op dieet. Haar lichaam veranderde naar dat van een supermodel met spieren.

204ccdf3786d18dccfd4f6392de28016_largeEn wat denk je wat er gebeurde? Ze dacht nog net zo kritisch en negatief over haar lichaam.

 “Lose weight, reduce wrinkles, fight cellulite; we’re constantly told to fight a battle to be someone other than who we are.

Dat klopt. Na haar transformatie was ze nog steeds niet blij met zichzelf. En dat herken ik een beetje. Nu ben ik niet zo onzeker van mezelf zoals wordt laten zien in het begin van de video. Ik huil ook niet als ik mezelf in de spiegel zie, maar positief ben ik zeker niet. En ik ben kritisch ongeacht mijn gewicht. Toen ik mijn streefgewicht voor maanden had, dacht ik ook nog steeds niet positief over zichzelf. Ik zag van alles wat nog wel kon veranderen. Dat is nu alleen maar erger geworden nu ik zwaarder ben geworden door veel te vaak en te lang te snoepen. Het is dus nooit goed. Waar ik wel achter ben ondertussen? Dat ik voel me alleen fijn in m’n vel zitten als ik gewoon lekker gezond eet en sport (en gewoon zo af en toe genieten van wat ongezonder eten zonder schuldgevoel). Ongeacht de kilo’s dus. Oftewel goed voor mijn lichaam zorgen zoals het hoort.  Eigenlijk is het gewoon verspilde energie om je druk te maken.

Ik wil je vragen om gewoon even naar de website te gaan en het filmpje te bekijken. Helaas wilt de video niet invoegen op m’n wordpress. Door middel van crowdfunding probeert ze van haar droom Embrace werkelijkheid te maken. Voor ons. Wij veel te kritische vrouwen (en ongetwijfeld ook mannen!). Het fragment raakte mij en ik wilde jullie het niet onthouden. Laat Embrace zorgen voor een global change. Het wordt wel tijd, denk je niet?

https://www.kickstarter.com/projects/embrace/embrace-the-documentary-that-will-create-global-ch/widget/video.html

Hoe zou ik mijn lichaam in één woord zou omschrijven zonder mezelf weer eens negatief te omschrijven? Oké… ik probeer het! ‘Sterk’.

Website voor meer informatie over Embrace

En jij? Hoe zou jij jezelf in één woord omschrijven?