Gedicht: I carry your heart with me

Gedichten zijn mooi. Ik lees ze te weinig en als ik ze lees zijn ze veelal in het Engels. Ik heb de sonnetten van Shakespeare in de kast, en een bundel van Edgar Allan Poe. Oja, het boek Mei van Herman Gorter, waarbij ik altijd aan mijn Nederlands leraar van de havo moet denken. Hij noemde het eerste deel van dat gedicht uit zijn hoofd op. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid: ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit, dat ik vaak hoorde voor een zomernacht, in een oud stadje, langs de watergracht.’ Vandaag deel ik een gedicht van E.E. Cummings, ‘I Carry your heart with me’. Dit gedicht komt ook voor in de film In her Shoes. 

IMG_9609

i carry your heart with me
i carry your heart with me (i carry it in
my heart) i am never without it (anywhere
i go you go, my dear; and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
i fear
no fate(for you are my fate,my sweet) i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it’s you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life; which grows
higher than soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that’s keeping the stars apart

i carry your heart with me(i carry it in my heart)

Fijne zaterdag

Mijn eigen top 2000

Oké dat is een valse titel. Als ik nu zelf een muziek top 2000 moet gaan samenstellen dan ben ik volgend jaar december nog niet klaar. De top 2000 vind ik het enige leukste onderdeel van Oud & Nieuw. Ook al is het ieder jaar geen verrassing meer welke liedjes in de top 10 staan en welke op nummer één. Ik vind het muziekprogramma altijd erg leuk om te kijken en je leert er vaak ook nog wat van. Ik maak met Spotify vaak lijstjes met favoriete muziek, één daarvan is ‘My Mixtape’. Deze verandert nog al vaak, want ik raak ook vaak uitgekeken op bepaalde liedjes. Een aantal van mijn favoriete liedjes die eigenlijk nooit vervelen:

Stairway to Heaven – Led Zepelin

Tja, niet erg origineel ben ik. Ook dit liedje zorgt voor de nodige kippenvel. Het liedje waarom ik ooit gitaar ben gaan spelen en de harde realititeit onder ogen kreeg dat ik nooit zo goed zou zijn als Jimmy Page. Tja, mijn sterke punten liggen elders ;-) Maar dit lied is wel perfect en ik denk dat het nog beter is dan Bohemian Rapsody van Queen (de eeuwige nummer 1). Oh, en deze versie is zóóó goed! ‘This is a song of hope’…

Avond – Boudewijn de Groot
Ik denk dat we dit wel kunnen rekenen als het mooiste Nederlandstalige liedje en deze staat volgens mij ook redelijk vaak in de top 10 van top 2000. Ik vind de tekst gewoon onwijs mooi. Iedere keer weer kippenvel. De tekst is gewoon heel erg mooi. Normaal gesproken ben ik niet een heel groot fan van Nederlandstalige muziek, maar dit lied valt toch wel onder één van de geniaalste liedjes ooit. Het is gewoon zo’n liedje waarvan je denkt: als ik ooit ga trouwen (dream on, Louise ;-) ) dan gebruik ik dat als het liedje voor de ceremonie.

Sound of Silence – Simon & Garfunkel

Als die twee stemmen bij elkaar komen dan ontstaat er gewoon een perfecte harmonie. Simon & Garfunkel schreven liedjes die de meeste singer/songwriters nooit zullen evenaren. De gevoeligheid van hun stem en het mooie gitaarspel van Simon laten de rillingen over mijn lichaam lopen (op de goede manier). Het is jammer dat dit stel niet meer samen werkt, maar des te leuker om ze weer eens terug te zien tijdens het Rock and Roll Hall of Fame-concert.

Heroes – David Bowie

Toen ik nog thuis woonde, vond ik op zolder een plaat van Davie Bowie – Heroes. Wie was dat, dacht ik? (ja ik was nog een kind). Jaren later had ik de oude platenspeler van mijn vader op mijn kamer gezet en heb ik die plaat opgezet. Daar stond ik dan mee te zingen op dit geniale lied van Bowie. De tekst is echt prachtig, maar dat kan ook bijna niet anders: het gaat over Berlijn en de Muur. Kan niet wachten tot ik het lied weer kan luisteren van de LP in plaats van een mp3tje.

En mijn Spotify lijst, mocht je het leuk vinden om te luisteren. Daar staan trouwens niet al deze liedjes in, want er bestaat zoveel goede muziek.

Ik heb expres mijn favoriete band er niet bijgezet, omdat het te lastig is om daar een lied van te kiezen. Wat zijn jouw all-time favoriete liedjes? Trouwens mijn blog heeft sinds gisteren ook een eigen facebookpagina :) Zo blijf je op de hoogte van de posts die ik plaats. 

Kick the Bucket: Wat ik absoluut niet wil doen!

Het is heel populair op blogs om te schrijven over wat je nog wilt doen in je leven, het schrijven van een zogeheten ‘Bucket list’. Welke plekken wil je in je leven bezoeken? Welke films moet je gezien hebben? Welke boeken wil je lezen? Ga zo maar door. Het kunnen grote of kleine dingen zijn. Ik heb ook wel regelmatig zo’n lijst gedeeld met jullie. Maar laten we eens het omgekeerde doen: ik ga jullie mijn anti-bucket list delen. Dingen die ik nooit zou willen doen, plekken die ik nooit zou willen bezoeken, films die ik nooit zou willen zien en boeken die nooit zou willen lezen.

Een spin over mijn hand laten lopen:

Je kent die programma’s op televisie wel, waarbij bekende mensen allemaal debiele dingen doen, zoals wormen eten of een douche met afvalwater nemen zonder enige verklaarbare reden. Ik denk altijd dat ze gewoon aandacht tekort komen. Het zijn sowieso dingen die ik nooit zou willen doen. Maar het idee om vrijwillig een grote vogelspin (of iedere andere spin) over mijn hand of lichaam te laten lopen, vind ik ronduit verschrikkelijk. Op tv zag ik wel eens dat er dan mensen zijn die in een gesloten bak gaan liggen waar allemaal vogelspinnen in zitten. Wat een gestoord idee! Ik zou het niet doen, ook niet doen om mijn angst te overwinnen. Vroeger kwam ik wel eens op fantasy beurzen en dan waren er van die gekke mensen die het leuk vinden om kooitjes met spinnen tentoon te stellen. Ik liep er letterlijk een paar paden voor om zodat ik er niet langs hoefde te lopen. Het idee alleen al… (Ik heb expres geen foto van een spin neergezet. Lief van mij, he)

Bungeejumpen:

travel destinationsOok dat vind ik zo’n debiel iets. Ik kan me niet voorstellen dat mensen dat leuk vinden. Ik word al weak in the knees als ik op de achtste verdieping van het flat bij mijn Opa en Oma staat. Waarom zou je je vrijwillig van een hoge brug af laten gooien? Nope, dacht het niet! Het zweet staat al in mijn handen als ik er aan denk en foto’s zie.

Orgaanvlees eten:

Als ex-vegetariër ben ik nog steeds niet echt fan van vlees eten. Het moet voor de vitamines, maar ik blijf er moeite mee hebben. Maar één ding wat ik echt nooit zou willen eten is, orgaanvlees. Toen ik bij de hema werkte, stond ik kokhalzend lever te snijden. Die geur vergeet ik nooit meer. Tja, laat de haggis maar voor wat het is. Ik moet er niet aan denken. 

Plekken die ik nooit zou willen bezoeken:

Islamitische Staat. Dat is niet echt een plek waar ik nu van zou zeggen: wanneer gaan we er naartoe op vakantie? Tenzij je zou gaan om mensen te helpen die slachtoffer zijn geworden van IS, dan kan ik me er wel iets bij voorstellen. Je helpt dan je medemens.. Maar om het als toerist te gaan bezoeken (als dat überhaupt mogelijk zou worden), nee bedankt. Het was eigenlijk best lastig om een plek te verzinnen waar ik absoluut niet heen zou willen gaan voor een vakantie. Ik denk dat je mij niet zo snel zou aantreffen op van die Hollands campings waar iedereen Dries Roelvink muziek luistert en met zijn alle naar de bingo gaan ;).  Sorry stereotypering.

Films die ik nooit zou willen kijken:
Saw-1-Movies-Complete-Guide

Alles wat met horror te maken heeft. Ooit heb ik een stukje Saw gekeken en daar draaide mijn maag van om (oké, ik had toen net buikgriep. Misschien niet zo slim). Maar ik hou dus niet van horror films en zou ze nooit voor mijn plezier kunnen kijken. Die staan zeker wel op mijn anti-bucket list.

Boeken die ik niet wil lezen:

Had het mij vorige week gevraagd en dan had ik je gezegd dat ik het niet zou weten. Ik geef ieder boek wel een kans. Ja, oke je zal mij niet zo snel Vijftig Tinten Grijs zien lezen. Vorige week heb ik op aanrader een ‘Chicklit’ boek gehuurd. Het moest een heerlijk boek zijn. Nou, ik kan je zeggen: ik lees nooit meer een chicklit. Voor het eerst heb ik mij zitten oprecht irriteren aan het hoofdpersonage (ik werd er gewoon opgefokt van). “Help ik breek mijn nagel en ik moet er niet aan denken om een hak te breken”-tuthola’s. Joehoe, kunnen we ook gewoon normaal doen? Oké, Oké, ik mag niet over één kam scheren, maar het blijkt dat een groot deel van chicklits over zulke types gaan. Als ik het verkeerd heb dan moet je het zeggen. Nee, dat was dus duidelijk niet aan mij besteed! ;-) Tja, mijn leeslijst op de middelbare school bestond hoofdzakelijk uit boeken van Harry Mulisch. Dat is even wat anders…

Eigenlijk was het nog lastiger om een anti-bucket list te schrijven dan ik had gedacht. Ik vond het wel leuk om een stil te staan bij die dingen. Het idee kwam van The Daily Post – een blog die jou inspiratie kan geven wanneer je even niet meer weet waarover je moet schrijven. Dit is mijn niet al te interessante lijst. Mijn vraag aan jou: wat is jouw anti-bucket list?

All I want for Christmas is….

Over anderhalve week staat kerst weer voor de deur. Eigenlijk heb ik een hekel aan december en het liefst doe ik een winterslaap tot het weer januari is. Voorheen werkte ik gewoon met kerstmis, maar dit jaar ben ik vrij. De lichtjes buiten zijn wel leuk, het maakt het wat gezelliger vooral als het zo somber weer is. Maar kerstmis is altijd zo gedwongen gezellig doen. Je kunt er gewoon niet omheen, je moet eigenlijk meedoen (Mijn überlelijke mini kerstboom van €1,95 van de Action staat “opgetuigd”.)  En om maar over Oud&Nieuw  te zwijgen. Hoe het went of keert, als vrijgezel vind ik het behoorlijk stom en confronterend als iedereen om je heen hun geliefde als eerste kust en jij die twee seconde even in je Rémi ‘Gelukkig Nieuwjaar’ staat te blerren. Maar om nou om tien uur ‘s avonds in bed Netflix series weg te liggen kijken met een pot Ben & Jerry’s en klokslag middernacht aan me voorbij te laten gaan is ook zowat, hé (ik ben jong, student, en ik hoor dronken van champagne feest te vieren in de stad, toch?). Het enige wat ik dan wel leuk vind,is stiekem gewoon rondsnuffelen voor cadeautjes voor anderen en voor mezelf. En kerstkaartjes sturen (en ontvangen!), omdat het nog zo lekker ouderwets is en mensen elkaar te weinig kaartjes sturen. Dus daarom deel ik graag jullie mijn wenslijstje aan spulletjes. Ook heb ik alles al (behalve een Macbook. Mevrouw-Macbook-obsessie) .alg_bridget_jones


Nieuwe hardloopschoenen

          g_M18853    M18853-Adidas-Adistar-Boost-ESM-W-CoreBlack-2-370x370

Ja, ik heb een haat-liefde verhouding met hardlopen. Ik hou ervan, omdat het zoveel energie geeft, mijn gedachten ordent en allemaal fijne stofjes in je hoofd losmaakt. Ik haat het, omdat als ik eindelijk mooie afstanden loop mijn kuit en enkel denken ‘doe het zelf maar’. In de winter hardlopen is mijn ding. Laatst kreeg ik een mooie winter hardloopbroek, omdat ik geslaagd was voor mijn bachelor geschiedenis. Maar mijn schoenen zijn ook aan vervanging toe. Dus kwijl ik al een tijdje bij het zoeken naar andere schoenen. Deze hierboven zijn mijn favoriet!

Geometrische ketting

    m338_3_3_1_w_1 Diamanti-Per-Tutti-Silver2-300x300.jpg.pagespeed.ce.ZQLbEXrtDJ

Oh wat klinkt het ontzettend hipster! Een paar maanden geleden ontdekte ik dit sieradenmerk en met name deze ketting met als titel geometrics necklace Ik draag zelf eigenlijk weinig sieraden, terwijl ik het eigenlijk heel leuk vind. Maar deze ketting zou ik makkelijk iedere dag dragen. Ik werd gelijk verliefd op het design, maar het is toch wel een behoorlijke prijs. Diamant per Tutti heeft dit mooie kettinkje ontworpen. Het is een Belgisch sieradenmerk. Nou, zo’n ketting in het zilver of witgoud wil ik best heel graag hebben. So pretty! En nu niet allemaal massaal die ketting kopen, ik hoop hem op een dag toch nog eens mezelf cadeau te doen.

Een tripje naar mijn vrienden in Engeland

Zoals je misschien al eerder las, ben ik dit jaar al twee keer in Engeland geweest. In het Oosten van Yorkshire wonen twee hele goede vrienden van mij. Jonathan ken ik via Twitter en is ook fotograaf! Als ik daar ben is het altijd even gezellig. Wat kan ik zeggen, ik voel me er fijn en het is altijd gezellig om met vrienden te zijn. Misschien na de kerst weer als het wat minder duur is :)

Boeken!!
51ps-yhLHJL   john_cleese_book

Alsof het niet genoeg is dat ik voor de studie al 24/7 in de boeken zit. Het zal wel een algemeen bekend fenomeen zijn bij veel studenten: veel zin om recreatief te lezen heb je dan niet meer. Toch zijn er een aantal boeken die ik wil lezen. Zo lijkt het boek van Michael Pry – Aan de rand van de Wereld mij een fantastisch boek. De geschiedenisboeken die ik lees zijn veelal zo wetenschappelijk. De biografie van John Cleese lijkt me trouwens ook briljant. Gelukkig heb ik net mijn bibliotheekabonnement verlengd!

Melkopschuimer

Bij de Ikea verkopen ze voor 1 euro een melkopschuimer die het echt super goed doet. Die van mij is er net mee opgehouden (niet handig als je hem in het water laat vallen). Gewoon van die kleine hebbeding cadeautjes die nog nuttig zijn, zijn altijd leuk om te geven!

Maar het liefst zou ik willen zien dat iedereen gewoon wat minder vreetfestijn houdt met kerstmis. Gisteren stond de voedselbank bij Albert Heijn weer om te vragen of mensen wat boodschapjes willen doneren. Ik heb wat makkelijk houdbare producten gekocht. Als je ziet hoeveel er gekocht wordt aan eten (merendeels gaat het niet eens op). Dan heb ik liever dat we allemaal dat deel van te voren geven aan de voedselbanken, zodat de mensen die geen geld hebben om kerst te vieren ook wat lekkers hebben. Alvast fijne feestdagen!

Films: must-see!

Als ik de tijd zou hebben (en let’s face it het geld) dan zou je mij wekelijks in de bioscoop treffen. Ik hou van films. Tegenwoordig schiet het er nog wel eens in om rustig een film te kijken en vaak kies ik toch voor een serie op Netflix. Dat vergt minder tijd (tenzij ik in de verleiding kom om gelijk drie afleveringen Homeland te kijken) en is ook gewoon super leuk! Maar deze films moet ik zeker weten zien, wel of geen tijd (of geld)!

The Imitation Game

Historische films zijn wel een favoriet van mij. Vooral van die films waarbij er voorafgaand uitgebreid research is gedaan en de film tot in de details is uitgewerkt. The Imitation Game is daar één van. Deze film wordt nu al geprezen als de beste Britse film. Tja, dat kan ook bijna niet anders met zo’n topcast (yay Benedict Cumberbatch!). De film speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Alan Turing (Cumberbatch), een hoogbegaafde wiskundige, gaat in het geheim samen met zijn en team een belangrijke opdracht uitvoeren voor de Britse regering. Turing moet de Duitse gecodeerde berichten ontcijferen. De Duitsers codeerden hun berichten door middel van het Enigma apparaat. Tot dan toe was niemand in staat dit systeem te kraken. Het lukt Turing dit wel te doen en hij heeft daarom een enorm belangrijke bijdrage geleverd aan de overwinning van de geallieerden op Duitsland. Hij is echter een onbekende held, omdat hij 1952 opgepakt werd voor homoseksualiteit (dan nog strafbaar) en komt in de gevangenis terecht. Deze film volgt deze periode in het leven van Alan Turing. Grappig genoeg, moet ik erg denken aan Cumberbatchs rol van Sherlock Holmes als ik de trailer zie. Ik denk dat dit wel de film van het jaar gaat worden (voor mij in ieder geval!)

The Theory about Everything

Toen ik deze trailer in de bioscoop zag, kreeg ik gelijk kippenvel. Je kent hem vast wel, Stephen Hawking. De astrofysicus staat bekend om zijn theorie over zwarte gaten en de zwaartekracht, maar tragisch genoeg ook vanwege het feit dat hij lijdt aan de ziekte ALS. Deze film is een verfilming van het boek door Jane Hawking, ‘Travelling to Infinity: My Life with Stephen’ en deze film volgt hem in zijn studententijd wanneer hij deze ziekte krijgt en bovendien promoveert als doctor. Erg mooi om een kijkje te krijgen in het persoonlijke leven van Hawking. Bovendien ben ik best verbaasd over hoe Eddie Redmayne gewoon verandert in Hawking. Echt een briljant stukje acteerwerk. Kijk de trailer en je weet wat ik bedoel ;-)

Into the Woods

Geen historische film, maar wel een film waarbij ik moet denken aan mijn jeugd. Wie heeft als kind geen sprookjes gelezen of Disney sprookjes films gekeken. Ik wel. Ik was er verzot op. Into the Woods is een musical film waarbij een aantal Grimm sprookjes in één verhaal terecht komen. Nouja, meer kan ik niet zeggen, check gewoon de trailer even! Enne, zegt het genoeg als Johnny Depp hier ook in speelt? Weer lekker zo’n excentrieke rol.

Dit is een kleine selectie van films die ik moet zien binnenkort. En welke films wil jij absoluut nog zien?

Oorlog in beeld

Foto’s zeggen meer dan duizend woorden. Ik geloof het. Sommige beelden zeggen nog meer dan woorden kunnen vertellen of omschrijven. Oorlogsfoto’s bijvoorbeeld. Foto’s en beelden van de oorlog in Kosovo die ik op tv zag als klein meisje blijven mij nog steeds bij. Ken je ze nog? Die Warchild campagnes op televisie. Ik gaf mijn favoriete knuffel mee in een schoenendoos om een kindje in Kosovo blij te maken. Oorlogsfoto’s die mij altijd zullen bijblijven en geassocieerd worden met het conflict. Beelden waar de gevolgen van oorlogsgeweld zichtbaar worden in de blik van mensen. Waar woorden tekort schieten en kunnen foto’s het woord doen. En helaas worden zulke momentopnames iedere dag weer gemaakt. In éénduizendste van een seconde worden duizenden emoties, gevoelens en verhalen gevangen. Afbeeldingen die ooit in de geschiedenisboeken verdwijnen, foto’s waarbij er ooit een onderschrift komt te staan met “dit nooit meer”. Foto’s die tot het symbool van een gebeurtenis worden verheven. En toch gebeurt het na verloop van tijd weer. En we lijken onze ogen er voor te sluiten. 

10748585_10152981844854305_1065233162_n
Fotograaf: S. Backhaus

Het is geen luchtig of vrolijk onderwerp. Wel een onderwerp dat aan de orde van de dag is voor veel mensen op deze wereld. Oorlog. Dagelijks worden onze kranten gevuld met de verschrikkingen die plaatsvinden in Syrië en Irak. Het is voor de meeste mensen hier in Nederland “een ver van mijn bed show”. Terwijl vrouwen in groten getale worden verkracht en hele gezinnen op gruwelijke wijze worden vermoord door IS, houden we ons hier vooral bezig met discussie over het wel of niet afschaffen van zwarte piet. Er komen ondertussen beelden langs, zoals deze hierboven. Een Koerdisch jongetje uit Kobani die met zijn gezin op de vlucht is geslagen. Hij kon misschien nog net zijn vogeltje meenemen als enige bezitting. Misschien is zijn vader of moeder al gedood. Het beeld gaat een eigen leven leiden. Ik zag het op de blog van Paul voorbij komen en het raakte mij zo diep. De ogen van het jongetje tonen een lege blik. Je kunt het leed van zijn gezicht aflezen. Deze foto zou symbool kunnen staan voor de verschrikkelijke oorlog die daar woedt. Een foto die nooit gemaakt zou mogen worden. En tegelijk juist wel: hallo, wereld! Wanneer worden we eens wakker en zien we in wat voor verschrikkelijke dingen er gebeuren? Onze ogen en harten moeten geopend worden.

Als historica houd ik mij voornamelijk bezig met de bestudering van oorlog. Op een of ander manier zet ik dan mijn verstand op 0. Je probeert als wetenschapper zo objectief mogelijk te kijken naar het onderzoeksonderwerp. Dat leer je. Je sluit je even af voor gruwelijke beelden. Je analyseert op een wetenschappelijke manier wat er is gebeurt en je leest de literatuur hierover. Dat lukt aardig tot ik een foto zie. Het raakt mij. Foto’s doen iets met mij, foto’s van oorlogsgeweld helemaal. Misschien komt het, omdat ik fotograaf ben en van foto’s houd. Of omdat het gewoon menselijk is. Een vastgelegd beeld haalt de emoties en gevoelens naar boven. Waar woorden gelimiteerd zijn aan het uiten van oorlogsleed en het omschrijven van gevoel, kunnen beelden ons dit wel vertellen. Precies zoals een foto moet doen.

In Duitsland kocht ik ooit een fotoboek van de Eerste Wereldoorlog. Een boek vol foto’s die de vernietigende gevolgen van deze totale oorlog toonden. Met kippenvel sloeg ik de bladzijdes één voor één om. Dezelfde emoties ervaar ik bij wat er nu afspeelt in Syrië en Irak. Vorige week werden er bij De Wereld Draait Door beelden getoond die gemaakt waren in een vluchtelingskamp. Er verscheen plots een klein meisje. Haar handjes gevuld met pakjes drinken. Haar ogen straalden het leed van het conflict uit. Omdat ze te bang was dat ze geen drinken meer zou krijgen, verzamelde ze alle pakjes drinken en hield ze deze angstvallig vast. Opeens word je geraakt iets ‘gewoons’ als het vasthouden van een vogelkooitje of pakjes drinken. Na de uitzending sprak ik meerdere mensen die allen gelijk refereerden aan: ‘dat meisje met de pakjes drinken in haar armen.’ Het blijkt maar weer: foto’s zijn universeel, spreken iedereen aan. Op het eerste gezicht minder schokkende foto’s kunnen dus net zo diep raken.

girl-in-the-picture
Om een historisch voorbeeld te geven van een foto die symbool werd voor een oorlog. Iedereen kent de foto wel: het meisje dat nog zonder enig kledingstuk aan het haar lichaam op de vlucht is geslagen na een Amerikaanse napalm-aanval. Haar kleding is van haar lichaam gebrand. De foto werd een symbool voor de Vietnamoorlog. Het origineel doet nog veel meer: een fotograaf die naast haar loopt en op dat moment zijn fotorolletje verwisselt. Hij kiest het fotorolletje boven het helpen van het meisje. Bizar! Ik denk dat deze foto bij veel mensen, vooral bij de generatie die deze oorlog heeft meegemaakt, op het netvlies is gebrand. Het was de eerste oorlog die in onze huiskamers te zien was. Een goed voorbeeld van wat voor invloed beelden hebben op mensen: in 1968 braken er over heel de wereld demonstraties uit tegen Vietnamoorlog (revolutiejaar!). “Dit nooit meer!” Deze foto is de geschiedenisboeken ingegaan om de verschrikking van de Vietnamoorlog te omschrijven, want woorden kunnen dat niet.

Het is geen luchtig onderwerp. Iedere dag worden er weer nieuwe oorlogssymbolen gecreëerd. Nieuwe beelden die de geschiedenisboeken zullen vullen. Ik wilde dit delen, omdat het conflict in Irak en Syrië in Nederland maar weinig lijkt te spelen. We maken ons eerder zorgen over een eventuele aanslag hier in Nederland, dan de gruwelijke dingen die gebeuren in Syrië en Irak. Dit is een moment om stil te staan dat vrede en het zeggen van “dit nooit meer” niet zo vanzelfsprekend is. Deze blogpost is voor het meisje met de pakjes drinken en het jongetje met het vogelkooitje. Dat zij maar snel een veilig onderkomen mogen krijgen en weer kind kunnen zijn!

Tips voor Buy Nothing New

Het is overmorgen weer tijd voor de Buy Nothing New challenge, waarbij je de gehele maand oktober mee kunt doen aan het kopen van… niets! Althans, niets nieuws. Geen nieuwe kleding, niet alweer de zoveelste paar nieuwe sneakers of die leuke hebbedingetjes van de Action die je eigenlijk niet nodig hebt. Twee jaar terug deed ik voor het eerst mee en na een maand werd ik enorm bewust over hoeveel een mens onbewust kan komen. Het lijkt in het begin wat moeilijk, maar dat valt uiteindelijk wel mee. Hier zijn wat tips om je door de maand heen te slepen… 

#1: Meld je aan voor de nieuwsbrief!

Buy Nothing New laat je niet in de kou staan en stuurt je dagelijks een mail met tips over hoe je de challenge kan aanpakken. Zoek je kledingkast eens uit en organiseer een avondje waarbij je met vriendinnen kleding kan ruilen. Alles wat overblijft kan je brengen naar de Kledingbank van de Voedselbank. Voor jou is dat jurkje of broek oud, maar voor de ander is het nieuw! Volg e nieuwsbrief voor handige tips en einde van de maand heb jij een opgeruimd huis en wat geld over!

#2: Facebook pagina’s
louise_fietstas2

Wist je dat er ontzettend veel Facebook agina’s zijn waar je gratis spullen kan krijgen of weggeven? Of ruilen tegen een pak koffie? (Op die pagina’s heeft koffie de waarden van geld zowat. Iedereen wilt koffie!) Super handig, en uit ervaring kan ik zeggen dat er heel veel spullen weggedaan worden door mensen. Zelfs porties eten die over zijn worden aangeboden. Wat ik trouwens een nog briljanter idee vind. Waarom verspillen als je iemand kan helpen met een bord eten? Niet normaal eigenlijk hoeveel spullen mensen aanbieden, maar een leuke bezigheidstherapie om die pagina’s door te struinen. Je kunt ook op pagina’s als Zoekhoek aangeven dat je een bepaald iets zoekt en vaak bieden mensen je het dan nog aan ook. Zo bood ik twee jaar geleden mijn oude opoefiets aan. In ruil daarvoor wilde ik twee stevige fietstassen hebben voor de tweedehands fiets die ik gekregen had. Grappig genoeg reageerde de oprichtster van BuyNothingNew op mijn oproep en kreeg in ruil voor mijn fiets, twee vintage PTT-post fietstassen. Briljant leuk! Lees er meer over op de Buy Nothing New-blog

#3: Peerby

Persoonlijk heb ik hier nog weinig meegedaan, maar het initiatief is echt geweldig. Wil jij bijvoorbeeld een kastje schuren, maar vind je het onnodig om een schuurapparaat aan te schaffen? Dan kan je een oproep doen, waarbij je aan de buren kunt vragen of zij er één te leen hebben. Buurtgenoten die ook lid zijn van Peerby krijgen dan een mail met jouw oproep en kunnen daar gehoor aan geven. Super leuk, en Peerby gaat zelfs internationaal.

#4: Vraag je vrienden en familie om hulp

Vaak kunnen vrienden en familie je heel goed helpen. Beter dan dat je denkt. Één van de lastigste dingen van de challenge vond ik nog dat ik geen koffie of thee meer mocht kopen bij Douwe Egberts of andere koffiezaken. Daarbij was dat ook gelijk een gigantische besparing die ik in oktober deed. Tja, je mag alleen je boodschappen doen en de nodige cosmetische dingen, zoals shampoo. Koffie in een koffietent is geen noodzakelijk goed. Bovendien verspil je behoorlijk wat papier om steeds met van die kartonnen bekers rond te lopen. Ik moest dus een alternatief vinden. Ik vroeg wat rond op Facebook bij mijn vrienden en wat bleek: mijn collega Nick had nog een Keepcup zodat ik thee of koffie van thuis mee kon nemen. Die beker wilde hij wel ruilen voor een paar Coca Cola glazen en die had ik toevallig nog over.

Dit zijn mijn tips voor de Buy Nothing New Maand van 2014. Wil je een beter idee krijgen van wat de uitdaging precies is? Lees dan dit artikel even. Ik ga ook weer een poging wagen. Dat gaat nog wat worden, want in het kader van mijn stage sollicitatiegesprekken moet ik dus zo saai mantelpakje of iets dergelijks kopen. Geen idee hoe ik dat ga regelen. In ieder geval staat er wel een bezoek aan de IJhallen op het programma :) Succes!