Inspiratie: Anton Corbijn (en Hollands Deep)

Als ik moet zeggen wie mijn favoriete fotograaf is dan hoef ik niet lang na te denken. Anton Corbijn!! Bekend om zijn contrastvolle en vaak grofkorrelige zwart/witfoto’s van bands als U2 en The Rolling Stones, Depeche Mode en Nirvana. Bovendien is hij ook bekend om zijn films zoals Control, The American en videoclips van bands en muzikanten. Hij laat de wetten der fotografie los en experimenteert er op los. Mijn twee favoriete elementen van fotografie komen in zijn werk bij elkaar: muziekfotografie en zwart/witfotografie. Dus gisteren kon ik mijn geluk niet op toen ik de twee tentoonstellingen van Anton Corbijn in het Gemeentemuseum Den Haag en Fotomuseum Den Haag mocht bezoeken.

Hollands Deep – Gemeentemuseum Den Haag

“Het is niet zo moeilijk fotografie, het is gewoon momenten kiezen”, – Anton Corbijn

9200000036135004Hollands Deep tentoonstelling (Cover boek)

Na aanleiding van Corbijn’s zestigste verjaardag kreeg Corbijn een tentoonstelling in het Gemeentemuseum van Den Haag. In het Gemeentemuseum vind je de tentoonstelling Hollands Deepeen overzichtsvoorstelling om Anton Corbijn te eren. Mooier kan het niet. Deze tentoonstelling laat de hoogtepunten zien van Corbijns carrière als fotograaf en toont hoe Corbijn zich in veertig jaar ontwikkelde als fotograaf en kunstenaar. Het uitgangspunt is vooral de artistieke en experimentele fotografie. Het is kunst. Bij binnenkomst zie je de grofkorrelige foto’s van musici, zoals David Bowie en Miles Davis. Alleen daarom zou ik al mijn digitale camera bij het grofvuil zetten (grapje). Wat hou ik van die grove korrel in foto’s. Soms zijn de foto’s wat onscherp of bewogen, maar dat laat de foto ademen. Volgens Corbijn zou perfectie de adem uit een foto halen. Wat Corbijn maakt is gewoon kunst.

LMNuEeDzj0v870JUi0d2qn7IU0wRlhqPi8PaLeqKOP8,fBPjpl9haASxunSgTZEZ5S_2lrDNwqzO3iiByXdk19wEven Bob Dylan’s foto vastleggen (foto door Paul Abspoel)

Bovendien kom je foto’s tegen die je niet snel verwacht als je aan Anton Corbijn denk. De tentoonstelling laat duidelijk zien waarmee Corbijn experimenteerde. Zo maakte hij een serie van foto’s in zijn geboorteplaats Strijen van bekende muzikanten die overleden zijn: Kurt Cobain, Elvis Presley en Janis Joplin. Het is een reeks zelfportretten in kleur. Briljant en je ziet dat Corbijn terug probeert te gaan naar zijn ‘roots’.

Een indrukwekkende en inspirerende tentoonstelling van een briljante fotograaf. Ik raad het iedereen aan om naar deze tentoonstelling te gaan. Je kunt nog t/m 21 juni de expositie bezoeken.

1-2-3-4 – Fotomuseum Den Haag

_mg_2517-2Corbijn en zijn 1-2-3-4 tentoonstelling (bron)

Na de tentoonstelling in het Gemeentemuseum bezocht ik de tentoonstelling 1-2-3-4 in het Fotomuseum Den Haag. Dit is een tentoonstelling waar we het werk van Corbijn kunnen bezichtigen die de meeste muziekliefhebbers ook wel kennen, Corbijn-kenners of niet. Corbijn houdt er niet van om terug te kijken naar zijn muziekfotografie, maar dat heeft hij gelukkig dit keer wel gedaan. We zien meer dan 300 foto’s van bands als U2, Nirvana, Depeche Mode, Nick Cave en vele anderen. Wat een inspiratie deed ik gisteren op. Muzikanten vastleggen is gewoon het leukste wat er is. Zijn foto’s zijn van grote invloed geweest op muziekfotografie. Hij legt een heel andere kant van de muzikanten vast, één die je niet verwacht, waardoor je toch weer heel anders naar hen kijkt. Het zijn foto’s met meerdere lagen. Zoveel interessante mensen die hij heeft vastgelegd. Ik kan er alleen maar van dromen.

Wegens groot succes is de tentoonstelling 1-2-3-4 verlengd en kun je het werk van Anton Corbijn tot 16 augustus in het Fotomuseum van Den Haag bezichtigen. Ik hoop tussen het scriptie schrijven door nog een keer te gaan! Ik kan nog veel meer schrijven over hoe geweldig het werk van Corbijn niet is, maar de foto’s zeggen genoeg. Ben je nog niet overtuigd? Kijk de twee filmpjes die ik hier boven met je gedeeld heb!

Wat vind jij van Anton Corbijn?

Reizen: Herinneringen voor het leven

Iedere dag denk ik wel aan een van de reisjes die ik heb gemaakt. Ik ben dan (nog) niet naar verre bestemmingen geweest, maar dat maak niet uit. Ik put best veel energie uit de leuke dingen die ik meemaak als ik een nieuwe plek bezoek. Of dat nu alleen is of met reisgenootjes. Het is één van de redenen waarom ik zo graag wegga: ik put er zoveel energie uit ook al ben weer terug in het oude vertrouwde Nederland. Op een of andere manier is reizen echt onbetaalbaar, want je maakt herinneringen die je de rest van je leven met je meedraagt. Vooral als ik weer ontzettend veel zin heb om weg te gaan, denk ik extra veel aan de leuke dingen die ik heb gedaan. Ik keek net naar wat vakantiefoto’s en moest dit even met je delen. Dit zijn momenten waar ik graag aan terugdenk:

2013-07-29 12.25.00Een lang verwachte droom kwam in 2013 uit. Ik besloot in m’n eentje naar Schotland te gaan en de Highlands te bekijken.

2013-07-29 12.51.31-1

Glen Coe. Wauw, wat gaaf was dat. Ik denk nog vaak aan het moment dat we de Three Sisters benaderden met de gids. Jammer genoeg was de tour niet zo’n succes vanwege de gids, maar dat ben ik grotendeels wel vergeten als ik deze foto’s zie. Voor een telefoon foto not bad, aye? ;-)
IMG_0609Ik ga even verder terug in de tijd. 2011. Een andere grote droom: Ierland bezoeken. Dat deed ik na m’n eerste jaar geschiedenis samen met Merel. We deden een tour door Wicklow Mountains National Park. Ik was nog niet hersteld van m’n Pfeiffer en wat was ik kapot. Maar ohhhhh, Ierland maakte het helemaal goed! 

cemNog meer Wicklow!

IMG_54882012. Mijn allereerste bezoek aan Berlijn. Met de studievereniging. Ik was gelijk verliefd op de stad. We zijn nog naar een dansavond geweest, gewoon om te kijken. Uiteindelijk “danste” ik einde van de avond de tango met de meneer in het midden onderaan op de foto. Awkward!

IMG_5341Nog meer Berlijn. Samen met Merel.

IMG_3787

Vorig jaar april besloot ik last minute naar Engeland te gaan. Ik bezocht een fotograaf die ik al een aantal jaar kende via Twitter. Jonathan. Ik was altijd welkom bij hem en Kamila. Nou daar ging ik. Alleen naar een plaatstje vlakbij Hull om een weekend Yorkshire te bezoeken. Als gevolg maakte ik gelijk vrienden voor het leven :-)  Dit was in York!

IMG_4417

Een maand later ging ik last-minute terug naar Berlijn. Een rondtrip met Jaco. Drie dagen genieten van alles wat Berlijn te bieden heeft. We spraken af met Emma en Kees die in Berlijn wonen en ik nam een survival pakket (lees drop en magazines) mee voor ze. Deze foto’s omschrijven wel het weekend!

IMG_5355

Weer terug in Yorkshire in de zomer van 2014. Tien dagen relaxen en genieten van goed gezelschap. Tja, Groot-Brittannië en Ierland overstemmen wel ;-) Maar can’t help it. Het zijn prachtige landen om te bezoeken.
2014-08-18 17.02.14En een aantal weken later bezocht ik voor de vierde keer Berlijn. Een betere afsluiter van mijn vakantie had ik niet kunnen hebben. Geweldig weer, de geschiedenis die je op kunt snuiven, weer nieuwe plekken ontdekt, lekker eten en een geweldige atmosfeer.

Good memories! En ik ben weer even terug als ik die foto’s bekijk. Terwijl ik deze blogpost schreef, kwam ik ook foto’s tegen die ik maakte in Alanya, Turkije. Aangezien de foto’s niet echt een succes zijn en ik zelf ook niet, laten we die foto’s maar even voor wat ze zijn. 

Denk jij ook vaak terug aan je reisjes en wat is een herinnering die jij koestert? 

Inspiratie: Vivian Maier

Afgelopen vrijdag heb ik eindelijk de expositie over/van de fotografe Vivian Maier in het FOAM in Amsterdam bezocht. Een aantal maanden geleden ontdekte ik deze fotografe door een documentaire die over haar leven is gemaakt. Haar foto’s en haar verhaal raakte mij gelijk. Tijdens haar leven bleven haar foto’s namelijk onopgemerkt en was het niet haar bedoeling om de foto’s te publiceren. Vivians foto’s werden pas na haar dood ontdekt op een zolder. Iemand kocht ze op en vond een schat aan foto’s en negatieven. Ik moest dus zeker naar de expositie in Amsterdam.

VM19XXW03099-04-MC_VM1956W03008-12-MC

Vivian Maier (1926-2009) was een Amerikaanse straatfotografe, geboren in New York. Haar jeugd bracht ze door in Frankrijk. Haar vader was Oostenrijks en haar moeder Frans.  In 1951 keerde zij terug naar de Verenigde Staten en begon ze te werken als nanny, en dit bleef ze de rest van haar leven doen. Ze was dus niet alleen een fotografe. In de expositie kwam duidelijk naar voren dat kinderen dan ook vaak een geliefd onderwerp voor haar foto’s waren. Zoals hieronder. Dit zijn twee van mijn favoriete foto’s die ik bij de expositie tegenkwam.

6938b3aca44af449f8ab8cae18469b76   50236ea70ebe1ff363e412215f583db1Opvallend is het terugkerend kader in het werk van Vivian. Door het gebruik van een middenformaat camera, een Rolleiflex, krijgt een foto een ander uitstraling. Ik hou er van. Je kunt het vergelijken met het gebruik van Instagram, waarbij gebruikers ook een vierkant kader moeten gebruiken. Het feit dat de foto’s veelal zwart/wit zijn, geeft de foto’s iets tijdloos.

Undated, New York, NY Undated, New York, NYNaast het feit dat ze op een opmerkelijke wijze het straatbeeld en de tijdsgeest wist vast te leggen, was Vivian een boeiende vrouw. Ze was heel onafhankelijk, was niet getrouwd en had geen kinderen. Misschien nu niet zo gek, maar voor die tijd was dat vrij uniek. Wanneer Vivian niet aan het werk was, reisde de hele wereld over met haar camera. Door haar onafhankelijkheid, haar free-spirit en toewijding voor het werk, wordt ze vaak omschreven als Mary Poppins.

July 27, 1954, New York, NY     January 9, 1957, FloridaDe expositie toonde (naar mijn mening) veel van haar beste foto’s en vatte daarom samen waar Vivian het sterkste in was: het straatbeeld vastleggen en experimenteren met reflectie. In de collectie die te zien was in het FOAM hadden ze van mij haar kleurenfoto’s wel weg mogen laten, aangezien zwart/witfotografie echt haar sterke kant is. En gewoon omdat dat mijn voorkeur heeft. Genoeg gepraat. Hier nog een aantal prachtige foto’s.

2bbbbe7c42c9fc14b2dcd9e305ae43c3 Undated, New York, NY VM19XXW04206-07-MC Undated, New York, NY VM1954W02936-11-MC VM1956W00024-11-MC Armenian woman fighting on East 86th Street, September, 1956, New York, NY

1950s, Chicago, IL

VM1955W03420-05-MC

Helaas was vandaag de laatste dag dat de expositie over (het werk van) Vivian Maier te zien was in het FOAM. Ik hoop echt dat er in de toekomst nog een expositie te zien zal zijn in Nederland. Alle foto’s zijn afkomstig van de website http://www.vivianmaier.com. Hier kan je nog meer foto’s bekijken. 

Mijn 2014 in foto’s

Wat deed ik dit jaar allemaal? Ik had begin dit jaar een weckpot apart gehouden om daarin mooie momenten te verzamelen, zodat ik ze ook niet vergeet. Sommige dingen onthou je gewoon niet altijd. Nou ik ben tot en met mei gekomen, daarna is het er een beetje ingeschoten! Nouja, hier mijn jaar in foto’s…Het was echt een van de mooiste jaren!

914256d0ad2c11e3ac820eac9d98d481_8 076ed9c6acdf11e3993712907bd3fa38_8Het jaar dat ik na vijf jaar  een nieuwe baan kreeg, dichterbij huis, namelijk in Maarssen. Op mijn laatste werkdag zondag 16 maart stonden opeens al mijn (oud) collega’s met cadeautjes en taart. Ze hadden een afscheidsfeestje geregeld . Vijf mooie jaren hier gewerkt en ik denk nog steeds dagelijks terug aan deze werkplek!

1171997_775952649081518_970833465_n 10246170_385211041617381_1929551068_n 1516188_644009018981624_1713893700_n      10013221_1442910932614264_1121774524_nTussen de bedrijven door bezocht ik Jonathan en Kamila in Engeland in April. Spannend, ik had ze nog nooit in het echt ontmoet. Ik ken Jonathan al een aantal jaar van Twitter, een fotograaf en hij had vaker aangeboden dat ik altijd langs mocht komen. Dat deed ik. Ik vond het zo ontzettend spannend om het vliegtuig in te stappen en niet te weten waar je terecht zou komen. Het beloofde een van de leukste weekenden van het jaar te worden en Jonny en Kamila werden een van mijn beste vrienden! Wie zegt dat Social Media mensen uit elkaar drijven?

IMG_3954 IMG_4022

Vervolgens vierde ik Koningsdag in Amsterdam. Ik ben geen fan van Amsterdam, maar oh wat was het gezellig. Samen met Jonathan en Kamila! :) Ik demonsteerde gelijk even hoe je een tompouce eet. Althans, hoe ik hem eet.

10296942_454674541301665_1440122308_n
Ik haalde mijn rijbewijs in één keer.

IMG_4646

Ik bezocht onverwacht Groningen en het Rapalje Zomerfestival. Wat een weekend was dat! Zon, muziek en fotograferen. Zoveel mensen ontmoet die ik in lange tijd niet meer had gezien. Mijn hobby weer opgepakt: bands fotograferen!

.IMG_4450 IMG_4476Ging ik een paar weken later naar Berlijn, een heel onverwachte roadtrip met Jaco. Het bleek een van de tofste weekenden van het jaar te worden. ‘S nachts om half 4 taart eten op een plein met live muziek, Unter den Linden vervolgen uitlopen. We spraken af met Emma en Kees die ons een stuk rondleidden door hun stad. We genoten van een zonovergoten Berlijn. Yep, it was awesome!

IMG_4629En Keltfest een week later. Wat was het heerlijk om daar rond te lopen in het zonnetje. Mooie bands gefotografeerd en met fijne mensen opgetrokken. April en mei waren zeker een hoogtepunt van mijn jaar!

IMG_4962 IMG_4965
Mocht ik ook nog eens een prachtige bruiloft fotograferen waar ik ook nog eens gast was :)

 10448871_772715412749158_2036850519_n (1)
Leverde mijn scriptie in en sloot daarmee mijn bachelor geschiedenis af en ontving ik een week later dit prachtige cijfer. Dat ging niet zonder tegenslagen en het had een beter werkstuk kunnen zijn. Hoe vaak ik scriptie schrijven niet meer zag zitten en dan toch zo’n cijfer halen. Werd ook nog eens toegelaten tot de (selectieve) master Internationale Betrekkingen.

10483497_779340075430089_401307341_n 10508048_1451842381739134_2010160993_n

Ging daarna weer naar Engeland toe om het te vieren. Tien dagen genoten van het mooie weer en goed gezelschap.

IMG_7157-1

Nog meer festivals.

website-6986

En nog meer.

10616813_528490300616965_631466242_n 927424_1471465553102052_391568207_n

En nog een keertje 3 dagen Berlijn (ik ben best vaak weggeweest dit jaar. Twee keer Engeland en twee keer Berlijn). Wat hou ik toch van  die stad. Heerlijk rondgewandeld en wederom weer nieuwe dingen gezien. Ik raak er niet uitgekeken. Daarna begon de studie weer en deed ik eigenlijk weinig behalve daar op focussen. Het viel best zwaar in het begin.

klein-4124

Mijn diploma op zak! Ook dit werd weer zo’n mooie dag met mijn familie om mij heen. Ik kwam zelfs uit mijn woorden toen ik vragen ging beantwoorden over mijn scriptie. Trots op mezelf!

Mijn eerste sollicitatie voor een stageplek had ik eind november en op 5 december kreeg ik te horen dat ik de stageplek heb gekregen. Op een werkplek wat voor mij echt een geweldige uitdaging is en helemaal mijn ding. Mooi sinterklaas cadeautje

10376845_1005568179469823_8168161099542868673_n Sander-7869

Ik mocht Sander van der Pavert van Lucky TV fotograferen dit jaar voor een interview in de Geestdrift en begin dit jaar stond ook mijn foto van Rob Wijnberg op de cover, hoewel ik over die foto niet heel tevreden ben. De foto van Sander daarentegen vind ik zelf geweldig geworden!

Zo zijn er nog wel meer momenten die leuk waren in 2014 maar waarvan ik geen foto’s heb. Net heb ik de weckpot geopend met daarin veel briefjes en veel momenten was ik vergeten: zoals het ontmoeten van veel nieuwe mensen van de Leiden MOOCs, het etentje bij de professor, leuke weekenden in Spijkenisse en het behalen van de 5KM hardlopen. Het was een prachtig jaar, maar ik ga van het nieuwe jaar een nog mooier jaar maken. Fijne jaarwisseling!

Gedicht: I carry your heart with me

Gedichten zijn mooi. Ik lees ze te weinig en als ik ze lees zijn ze veelal in het Engels. Ik heb de sonnetten van Shakespeare in de kast, en een bundel van Edgar Allan Poe. Oja, het boek Mei van Herman Gorter, waarbij ik altijd aan mijn Nederlands leraar van de havo moet denken. Hij noemde het eerste deel van dat gedicht uit zijn hoofd op. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid: ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit, dat ik vaak hoorde voor een zomernacht, in een oud stadje, langs de watergracht.’ Vandaag deel ik een gedicht van E.E. Cummings, ‘I Carry your heart with me’. Dit gedicht komt ook voor in de film In her Shoes. 

IMG_9609

i carry your heart with me
i carry your heart with me (i carry it in
my heart) i am never without it (anywhere
i go you go, my dear; and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
i fear
no fate(for you are my fate,my sweet) i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it’s you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life; which grows
higher than soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that’s keeping the stars apart

i carry your heart with me(i carry it in my heart)

Fijne zaterdag

Mijn eigen top 2000

Oké dat is een valse titel. Als ik nu zelf een muziek top 2000 moet gaan samenstellen dan ben ik volgend jaar december nog niet klaar. De top 2000 vind ik het enige leukste onderdeel van Oud & Nieuw. Ook al is het ieder jaar geen verrassing meer welke liedjes in de top 10 staan en welke op nummer één. Ik vind het muziekprogramma altijd erg leuk om te kijken en je leert er vaak ook nog wat van. Ik maak met Spotify vaak lijstjes met favoriete muziek, één daarvan is ‘My Mixtape’. Deze verandert nog al vaak, want ik raak ook vaak uitgekeken op bepaalde liedjes. Een aantal van mijn favoriete liedjes die eigenlijk nooit vervelen:

Stairway to Heaven – Led Zepelin

Tja, niet erg origineel ben ik. Ook dit liedje zorgt voor de nodige kippenvel. Het liedje waarom ik ooit gitaar ben gaan spelen en de harde realititeit onder ogen kreeg dat ik nooit zo goed zou zijn als Jimmy Page. Tja, mijn sterke punten liggen elders ;-) Maar dit lied is wel perfect en ik denk dat het nog beter is dan Bohemian Rapsody van Queen (de eeuwige nummer 1). Oh, en deze versie is zóóó goed! ‘This is a song of hope’…

Avond – Boudewijn de Groot

Ik denk dat we dit wel kunnen rekenen als het mooiste Nederlandstalige liedje en deze staat volgens mij ook redelijk vaak in de top 10 van top 2000. Ik vind de tekst gewoon onwijs mooi. Iedere keer weer kippenvel. De tekst is gewoon heel erg mooi. Normaal gesproken ben ik niet een heel groot fan van Nederlandstalige muziek, maar dit lied valt toch wel onder één van de geniaalste liedjes ooit. Het is gewoon zo’n liedje waarvan je denkt: als ik ooit ga trouwen (dream on, Louise ;-) ) dan gebruik ik dat als het liedje voor de ceremonie.

Sound of Silence – Simon & Garfunkel

Als die twee stemmen bij elkaar komen dan ontstaat er gewoon een perfecte harmonie. Simon & Garfunkel schreven liedjes die de meeste singer/songwriters nooit zullen evenaren. De gevoeligheid van hun stem en het mooie gitaarspel van Simon laten de rillingen over mijn lichaam lopen (op de goede manier). Het is jammer dat dit stel niet meer samen werkt, maar des te leuker om ze weer eens terug te zien tijdens het Rock and Roll Hall of Fame-concert.

Heroes – David Bowie

Toen ik nog thuis woonde, vond ik op zolder een plaat van Davie Bowie – Heroes. Wie was dat, dacht ik? (ja ik was nog een kind). Jaren later had ik de oude platenspeler van mijn vader op mijn kamer gezet en heb ik die plaat opgezet. Daar stond ik dan mee te zingen op dit geniale lied van Bowie. De tekst is echt prachtig, maar dat kan ook bijna niet anders: het gaat over Berlijn en de Muur. Kan niet wachten tot ik het lied weer kan luisteren van de LP in plaats van een mp3tje.

En mijn Spotify lijst, mocht je het leuk vinden om te luisteren. Daar staan trouwens niet al deze liedjes in, want er bestaat zoveel goede muziek.

Ik heb expres mijn favoriete band er niet bijgezet, omdat het te lastig is om daar een lied van te kiezen. Wat zijn jouw all-time favoriete liedjes? Trouwens mijn blog heeft sinds gisteren ook een eigen facebookpagina :) Zo blijf je op de hoogte van de posts die ik plaats. 

Kick the Bucket: Wat ik absoluut niet wil doen!

Het is heel populair op blogs om te schrijven over wat je nog wilt doen in je leven, het schrijven van een zogeheten ‘Bucket list’. Welke plekken wil je in je leven bezoeken? Welke films moet je gezien hebben? Welke boeken wil je lezen? Ga zo maar door. Het kunnen grote of kleine dingen zijn. Ik heb ook wel regelmatig zo’n lijst gedeeld met jullie. Maar laten we eens het omgekeerde doen: ik ga jullie mijn anti-bucket list delen. Dingen die ik nooit zou willen doen, plekken die ik nooit zou willen bezoeken, films die ik nooit zou willen zien en boeken die nooit zou willen lezen.

Een spin over mijn hand laten lopen:

Je kent die programma’s op televisie wel, waarbij bekende mensen allemaal debiele dingen doen, zoals wormen eten of een douche met afvalwater nemen zonder enige verklaarbare reden. Ik denk altijd dat ze gewoon aandacht tekort komen. Het zijn sowieso dingen die ik nooit zou willen doen. Maar het idee om vrijwillig een grote vogelspin (of iedere andere spin) over mijn hand of lichaam te laten lopen, vind ik ronduit verschrikkelijk. Op tv zag ik wel eens dat er dan mensen zijn die in een gesloten bak gaan liggen waar allemaal vogelspinnen in zitten. Wat een gestoord idee! Ik zou het niet doen, ook niet doen om mijn angst te overwinnen. Vroeger kwam ik wel eens op fantasy beurzen en dan waren er van die gekke mensen die het leuk vinden om kooitjes met spinnen tentoon te stellen. Ik liep er letterlijk een paar paden voor om zodat ik er niet langs hoefde te lopen. Het idee alleen al… (Ik heb expres geen foto van een spin neergezet. Lief van mij, he)

Bungeejumpen:

travel destinationsOok dat vind ik zo’n debiel iets. Ik kan me niet voorstellen dat mensen dat leuk vinden. Ik word al weak in the knees als ik op de achtste verdieping van het flat bij mijn Opa en Oma staat. Waarom zou je je vrijwillig van een hoge brug af laten gooien? Nope, dacht het niet! Het zweet staat al in mijn handen als ik er aan denk en foto’s zie.

Orgaanvlees eten:

Als ex-vegetariër ben ik nog steeds niet echt fan van vlees eten. Het moet voor de vitamines, maar ik blijf er moeite mee hebben. Maar één ding wat ik echt nooit zou willen eten is, orgaanvlees. Toen ik bij de hema werkte, stond ik kokhalzend lever te snijden. Die geur vergeet ik nooit meer. Tja, laat de haggis maar voor wat het is. Ik moet er niet aan denken. 

Plekken die ik nooit zou willen bezoeken:

Islamitische Staat. Dat is niet echt een plek waar ik nu van zou zeggen: wanneer gaan we er naartoe op vakantie? Tenzij je zou gaan om mensen te helpen die slachtoffer zijn geworden van IS, dan kan ik me er wel iets bij voorstellen. Je helpt dan je medemens.. Maar om het als toerist te gaan bezoeken (als dat überhaupt mogelijk zou worden), nee bedankt. Het was eigenlijk best lastig om een plek te verzinnen waar ik absoluut niet heen zou willen gaan voor een vakantie. Ik denk dat je mij niet zo snel zou aantreffen op van die Hollands campings waar iedereen Dries Roelvink muziek luistert en met zijn alle naar de bingo gaan ;).  Sorry stereotypering.

Films die ik nooit zou willen kijken:
Saw-1-Movies-Complete-Guide

Alles wat met horror te maken heeft. Ooit heb ik een stukje Saw gekeken en daar draaide mijn maag van om (oké, ik had toen net buikgriep. Misschien niet zo slim). Maar ik hou dus niet van horror films en zou ze nooit voor mijn plezier kunnen kijken. Die staan zeker wel op mijn anti-bucket list.

Boeken die ik niet wil lezen:

Had het mij vorige week gevraagd en dan had ik je gezegd dat ik het niet zou weten. Ik geef ieder boek wel een kans. Ja, oke je zal mij niet zo snel Vijftig Tinten Grijs zien lezen. Vorige week heb ik op aanrader een ‘Chicklit’ boek gehuurd. Het moest een heerlijk boek zijn. Nou, ik kan je zeggen: ik lees nooit meer een chicklit. Voor het eerst heb ik mij zitten oprecht irriteren aan het hoofdpersonage (ik werd er gewoon opgefokt van). “Help ik breek mijn nagel en ik moet er niet aan denken om een hak te breken”-tuthola’s. Joehoe, kunnen we ook gewoon normaal doen? Oké, Oké, ik mag niet over één kam scheren, maar het blijkt dat een groot deel van chicklits over zulke types gaan. Als ik het verkeerd heb dan moet je het zeggen. Nee, dat was dus duidelijk niet aan mij besteed! ;-) Tja, mijn leeslijst op de middelbare school bestond hoofdzakelijk uit boeken van Harry Mulisch. Dat is even wat anders…

Eigenlijk was het nog lastiger om een anti-bucket list te schrijven dan ik had gedacht. Ik vond het wel leuk om een stil te staan bij die dingen. Het idee kwam van The Daily Post – een blog die jou inspiratie kan geven wanneer je even niet meer weet waarover je moet schrijven. Dit is mijn niet al te interessante lijst. Mijn vraag aan jou: wat is jouw anti-bucket list?