Zelfspot-moment: dansen

Gisteren dacht ik leuk en spontaan mee te  gaan doen aan BodyShape. Het is “goed voor je billen, buik en benen” en je verbrandt ook nog eens vet. Handig voor na de feestdagen dus. Het bleek een 45 minuten durende levensles voor mezelf te zijn: ik kan gewoon niet dansen! 2013 is nog maar net begonnen en ik heb mezelf nu alweer in een gênante situatie gebracht.

Laat ik maar niet zo melodramatisch zijn met mijn “levensles”. Zo erg zal het er ook weer niet uitgezien hebben. Dansen is gewoon niet mijn ding. Ja, ik kan wel dansen. Zoals hierboven. Zoals Monica uit Friends in een fat-suit danst, zo dans ik ook. Natuurlijk doe ik dat niet in het openbaar, maar volgens betrouwbare bronnen (moeder en zusje) doe ik Monica perfect na. Ik noem het eigenlijk geen dansen, maar gewoon gek bewegen. Zodra er enige vorm van ritme bijkomt kijken, ga ik gewoon de mist in. Je hebt er vast wel van gehoord: Zumba. Je danst gezellig met de groep op muziek en (volgens het boekje van mijn sportschool) is het net alsof je een avondje uit bent met je vrienden. Net zoals een avondje op de dansvloer staan. Het zou dus heel leuk, gezellig en goed voor je zijn. Dat geloof ik allemaal best, maar het geldt in ieder geval niet voor mij. Er is altijd wel een persoon die naar rechts loopt (of danst), terwijl iedereen links gaat. Maar ook langer doorgaat met een bepaalde move, terwijl de rest al met de volgende beweging begonnen is. Heb je het beeld voor je? Ja? Nou, zo’n persoon ben ik dus.

Terwijl ik gisteren wachtte tot BodyShape zou beginnen, was er dus nog een les Zumba gaande. Wat zag dat er leuk uit en misschien moest ik daar ook eens aan mij doen. Dat zou wel een ultieme overwinning zijn. Vervolgens begon ik met BodyShape en ik dacht even dat ik in een soort Zumba dansgroep terecht was gekomen. Ik stond in een overvolle sportzaal met 40 vrouwen op snelle muziek te bewegen. Meer kan je het bij mij dan ook niet noemen: bewegen. We moesten bewegingen doen op de muziek om warm te draaien, een soort dans met squat bewegingen tussendoor. Waar was ik, in vredesnaam, aan begonnen? Bijna wilde ik weglopen, maar ik hield stug vol. Tja, ik was dan ook nieuw (dat is geen smoes, want alle andere nieuwe mensen deden gewoon mee alsof ze het al jaren deden).

151644712422958776_VW3f2Q3n_c

Het was een eye-opener. Ik ben niet gemaakt om te dansen. Mijn zusje heeft gewoon al het gevoel van ritme in haar genen meegekregen (die heeft volgens mij Zumba gewoon uitgevonden). Soms is het gewoon oneerlijk verdeeld. Zet mij maar gewoon op een wielrenfiets en laat mij maar spinnen, BodyPumpen, hardlopen of boksen. In ieder geval een sport waarbij ritme geen vereiste is. Wat dat betreft, lijk ik gewoon op mijn vader. Die zie ik nou ook niet (sorry pap) vooraan bij een lesje exotisch dansen staan. Het idee dat ik Zumba (en BodyShape) leuk zou vinden was een vorm van verstandsverbijstering.

Dat was in ieder geval weer een zelfspot-momentje waar ik dan echt wel lachend op terug kan kijken. Gelukkig maar. En weet je? Misschien moet ik maar gewoon verder gaan met BodyShape. Misschien krijg ik daardoor nog wat ritme-gevoel voor dansen. In elk geval kan het niet erger worden dan het al is. Heb jij wel eens meegedaan aan zo’n groepsles waarbij ritme wel erg handig is? Ben benieuwd of ik de enige ben met zulke gênante situaties!

16 gedachtes over “Zelfspot-moment: dansen

  1. Hahaha, ik vind dit een leuk verhaal. Vooral veel herkenning hiero, want ik heb ook het ritmegevoel van een gezonken kano. Ik doe die lessen ook nooit want dan sta je de helft maar een beetje te kijken van hoe doe ik dat?? En verbrand je vervolgens ook 0 calorietjes. Ik hoorde wel ooit een leraar zeggen op de sportschool dat Zumba alleen effectief is als je het exact mee kan doen. Nu kan bijna niemand dat behalve zij die uitgeselecteerd zijn voor SYTYCD of de lerares zelf, dus mocht dat een schrale troost zijn. Je kunt dus beter gaan pumpen haha.

    1. hahahahaaaaa gezonken kano. Heerlijk hoe jij dat altijd zo leuk kan omschrijven ‘gezonken kano’ ‘obese oliebol’. Love it!
      Nou dan kan ik inderdaad maar beter gaan pumpen. Ik heb ook totaal geen spierpijn van shape gisteren!

  2. Heel herkenbaar hahaha! Huisgenootjes willen altijd graag naar zumba, maar geef mij maar spinning (en ik ga zelfs nog liever fitnessen). Het leuke is ook dat ze hier altijd vragen: heeft iedereen de beweging mee gekregen? Meer dan 60% schudt dan heel hard nee terwijl ze luid zuchten, om vervolgens de lerares te horen zeggen: ‘Mooi, dan gaan we door!’. Gelukkig zijn er ook altijd nog een aantal dingen te vinden waarbij je niet hoeft te dansen!

  3. Leuk stukkie, en klopt ik heb totaal geen ritmegevoel, dus kan echt niet dansen, vroeger als deep purple werd opgezet, was het ritme meer een boom met windkracht 10, afijn iedereen deed dat zo in de soos, beetje als iemand die spastisch was, en oncontroleerbare handelingen deed met zijn armen.

  4. Haha. Ik heb tien jaar lang gedanst, maar mijn ritmegevoel is nu zoveel minder. Volgde vorig jaar een proefles jazzballet. Bleek ik bij de gevorderdenles te zijn gekomen. Nou, ja. Daar heb ik dus nog steeds een trauma van.

  5. Ohw lachwekkend en zo herkenbaar inderdaad. Als ik voor mezelf spreek dan vind ik het zó gênant dat ik dan elke keer net een seconde te laat ben en wanneer iedereen zich sierlijk lijkt te bewegen ik er als een hark bij sta😀. En het liefst sta ik achterin de zaal zodat niemand in de spiegel mijn debiele bewegingen kan zien haha😀 Ook tijdens het uitgaan houd ik gewoon niet van dansen het is niet aan mij bestee (liever lekker uit m’n dak gaan met een goed nummer). Ik heb zelfs met mijn vriend aan stijldansen gedaan (zijn idee!!).. gelukkig moet een man leiden (nou dat deed mijn vriend maar dan met i j😉 ).

  6. Ah, arme jij! Ik heb gelukkig nog nooit zoiets gehad, maar ik heb dan ook nog nooit een groepsles van iets gehad, dus ik kan ook niet voor schud staan (op dat vlak, in ieder geval… ;))

  7. Toen ik een half jaar abo had bij een sportschool – in een ver, ver verleden, waar ik overigens slechts een stuk of vijf keer gebruik van heb gemaakt – deed ik mee aan een of andere aerobic groepsles. Oh my, de horror. Ik was ook die ene persoon die steeds naar links ging als iedereen naar rechts ging en wanhopig het tempo probeerde bij te houden. Ik heb toen ook nooooit meer meegedaan aan een groepsles, haha! Dus je bent zeker niet de enige😉

  8. Haha leuk geschreven en dan dat plaatje😀 Met dansen heb ik gelukkig nooit problemen gehad, dat heb ik jaren met plezier gedaan, maar met de turnlessen op school ben ik regelmatig tegen ‘het paard’ aan geknald, landde ik naast de trampoline en mislukte mijn salto’s altijd…echt zodra ik hoorde dat we weer gingen turnen wou ik naar huis toe rennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s