Tramgesprek, Frankrijk en geschiedenis

“Gezondheid”, zei de oudere man met een Frans accent naast mij toen ik moest niezen. Vervolgens raakten we in een diepgaand gesprek. Ik was met tram 5 onderweg van de VU naar de UvA en de meneer was op bezoek in Amsterdam bij zijn dochter.

“Dat is een hele rij mensen daar voor het museum!”, zei de man. Toen ik vroeg welk museum dat zou zijn, zei hij dat het waarschijnlijk het Van Gogh-museum was en vroeg vervolgens of ik hier wel vandaan kwam.
“Nee, Rotterdam. Ik kom hier eigenlijk niet zo vaak”.
– “Dat is een grote havenstad, toch? Ik kom zelf uit Parijs!”.
We praatten wat over Nederlandse steden en we bleven even hangen bij Dordrecht. “Prachtige stad is het”, zei hij.

“Kom je wel eens in Frankrijk?”, zei de beste man. Oeps, ik heb maar niet gezegd dat ik het niet zo met het land heb. Om de mensen (en hun arrogantie) namelijk. “Een keer geweest, een jaar of 10 geleden, in Noord-Frankrijk ergens. Maar ik wil wel heel graag eens naar Parijs. Dat moet ik als historica gewoon gezien hebben”. Meneer werd enthousiast. “Dat is mijn spécialisation, histoire!”. Kan geen toeval zijn toch?

“Dan weet je vast wel dat Nederland en Frankrijk erg verbonden zijn door Napoleon”, vervolgde hij.
– “Klopt, Louis Napoleon is even onze koning geweest”.
“Ja, en zijn zoon is Napoleon III. Wat zeg je als ik 1870 zeg?”
– “De Frans-Duitse oorlog natuurlijk. Hoe de Duitsers de Fransen versloegen en de Duitsers hun land verenigden in het Paleis van Versailles. Een nederlaag voor Frankrijk”.
– “Oui, Oui.”

Meneer sprak vervolgens over de grootheid van Frankrijk (oeps, wel een bevestiging van mijn vooroordeel over Fransen) en hoe Frankrijk het meest belangrijke land van Europa is geworden na 1945. Ook daar ging ik uit beleefdheid niet op in. We spraken even over de Europese Unie en hij reageerde ontzettend enthousiast toen ik de naam Jean Monnet noemde. “Ja, kom echt een keer naar Parijs. Je bent nog jong en je kunt de taal makkelijk leren. Echt doen!”

En toen moest ik uitstappen! “Dat is mijn halte! Ik wens u nog een fijne
vakantie bij uw dochter en leuk u gesproken te hebben. Dag, meneer!”

Zulke gesprekken maken mijn dag. Ik heb het niet zo met Amsterdam en daar heb ik zo mijn redenen voor. De gesprekken die ik al paar keer heb gehad met toeristen, maken deze stad echter toch wat fijner. Dit is trouwens echt het leukste van reizen ook. In gesprek raken met vreemden… Die mensen vergeet je vaak de rest van je leven niet meer.

20140425-104635.jpg

6 gedachtes over “Tramgesprek, Frankrijk en geschiedenis

  1. leuk louise
    het zijn dd dit soort momenten die je dag verrijken🙂
    en vooroordelen over frankrijk ik kan je een hand geven ik denk er hetzelfde over

  2. I have to agree, had some very interesting conversations with complete strangers whilst riding public transport. I learnt a bit of history i never knew from your post🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s